سلام،به وبلاگ ماه پیشونی خوش آمدید! :)

در این وبلاگ،می خواهم متن و شعر و گاهی هم عکس هایم را با شما به اشتراک بگذارم و بسیار مشتاق شنیدن نظرات شما هستم....تا نوشتنم را بهبود بخشم.

وبلاگ ماه پیشونی،وبلاگی است نوجوانانه،ولی خب به جوان ها هم اجازه ورود را می دهیم!

در پایان این را بگویم که این وبلاگ امروز متولد شد و کار وبلاگ نویسی من هم آغاز شده است.

و درست امروز من به دنیا آمده ام. تولد چیز عجیبی است. می آییم و تولد خودمان را جشن می گیریم و حتی برای خودمان پست می گذاریم و تولدم مبارک را در همه جا به اشتراک می گذاریم،در نتیجه دوستان می آیند و تولد

زمانی که مسابقه ای را که برای روز نوجوان گذاشته بودی را دیدم،با خودم گفتم که چه مسابقه ی جالبی دوچرخه گذاشته است.حتما خودش می داند که در این روزگار،ما چاره ای جز پر اهمیت کردن چیزهایی که اغلب بزرگ ت

کتاب را که تمام کردم،باورم نمی شد که این کتاب بتواند تا این حد مرا مجذوب خود کند!بار ها نامش را در صفحه های معرفی کتابی که در فضای مجازی دنبال میکنم دیده بودم و هربار بیشتر دلم میخواست تا آن را بخرم.

این دختری که در گوشه راه پله نشسته و غرق در رویایش،لبخندی ملیح را در گوشه لب خود دارد من هستم!این خود من هستم که گاهی چنان در رویاهایم غرق می شوم که جز باز کردن چشم هایم،راه حل دیگری برای بازگرداندن

تو که از راه برسی

من هم می آیم

با دلی پر از دانه های ریز و درشت

که در نبودت

رنگ خون به خود گرفته اند

پاییز عزیز!

پ.ن:شعری که امروز در اولین هفته پاییزی روی جلد هفته نامه دوچرخه چاپ شد.

...Your time is so limited...so don't waste it by living in another's life

این جمله را گذاشته ام در صفحه قفل گوشی ام....هربار که باز میکنم آن را میبینم.چند بار این کار را کرده ایم؟

گفتی:((بنده ی من،هرگاه خواستی مرا صدا کن.))بار ها این جمله را از تو شنیدم،بار ها.و بعد هم فراموش کردم و در مشکلات به جای متوسل شدن به تو،به بنده هایت توسل کردم.باز صدایم کردی:((بنده ی من،هر آنچه را که